
Marije Veenboer
weblog van Marije

Televisieprogramma’s en films
Hoorcolleges
Boeken
Artikelen
Door de weken heen heb ik een persoonlijke lijst samengesteld van groundrules. Naar aanleiding van de lijst met ground rules die Thomas Poell mij vorige week overhandigde, zal ik deze lijst aanvullen.

Kritisch commentaar gastcollege Henk Zeijts Waagsociety
Tijdens het eerste deel van het tweede werkcollege hebben we geoefend met het debatteren met de hele groep. Twee groepjes van vier personen debatteerden met elkaar en de rest van de groep kreeg verschillende rollen toegewezen. Zo werden er twee voorzitters aangesteld en een Scrounger, deze persoon hield tijdens het debat in de gaten of er wel goed werd verwezen naar bronnen. Daarnaast waren er mensen die letten op vooroordelen, inhoudelijke argumenten, de manier waarop er werd samengevat, de thema’s die worden aangesneden en werden er een aantal leden van de ‘vormpolitie’ aangesteld. Ik maakte dit werkcollege deel uit van het één van de debatterende groepjes.Aan deze reeds opgestelde ground rules, kan naar aanleiding van het debat in werkcollege 4 het volgende worden toegevoegd:
Op 16 oktober 2007 heeft Henk Zeijts van WaagSociety een gastcollege gegeven. Na zich te hebben voorgesteld gaf Dhr Zeijts een korte schets van de historie en het heden van WaagSociety. Hij legde vervolgens uit waar de instelling zich precies allemaal mee bezig houdt. De vier domeinen van WaagSociety zijn: zorg, publiek domein, cultuur&kunst en onderwijs. Na deze vier domeinen genoemd te hebben, behandelde Dhr Zeijts alle vier de domeinen apart. De vraag die centraal staat bij het domein zorg is: ‘Hoe kun je de sociale interactie versterken door nieuwe media?’ Door middel van een aantal voorbeelden van nieuwe mediatoepassingen gaf Zeijts antwoord op deze vraag. WaagSociety speelt door middel van logative, collaborative, sensitive en narrative in op vragen problemen binnen de zorg. De Projecten ‘Scottie’, een robotachtig poppetje voor kinderen die langdurig ziek zijn en ‘Pilotus’ , een interactief communicatieprogramma voor mensen met een verstandelijke handicap, zijn voorbeelden van projecten van WaagSociety op het gebied van zorg. Wat WaagSociety doet op het gebied van het domein Samenleving illustreerde Zeijts met het voorbeeld ‘Creative Commons’, een systeem dat meer vrijheid geeft in het gebruik van producten. Op het gebied van kunst en cultuur noemde Zeijts het product: ‘Scratchworkx’; een apparaat waarmee jongeren hun eigen performance kunnen maken. Al deze voorbeelden ondersteunde Zeijts met visueel materiaal. Deze filmpjes zorgden ervoor dat de presentatie levendig bleef. 
Bronnen voor stelling 2: Beeld zal in de toekomst tekst verdringen bij informatieoverdracht.
Bronnen voor stelling 3: Leren door middel van ervaringen is effectiever dan leren uit boeken.
Bronnen voor stelling 4: WaagSociety speelt in behoeften die zij zelf gecreëerd heeft
Het debat
Het tweede deel van het werkcollege bevatte het debat dat wij mochten organiseren en voorzitten. (voor een evaluatie van het debat tijdens de eerste helft van het debat, zie…). Wat meteen opviel was dat het debat moeizaam op gang kwam. De richtlijnen die we van te voren hadden opgesteld hebben we dan ook vrijwel allemaal ingezet. Pas op het eind van het debat ontstond er enige discussie. Één van de redenen dat het debat niet zo verliep als wij hadden gehoopt was de stelling. Velen vonden de stelling te vaag en daarom ontstond er in het begin dan ook meer discussie over de vorm van de stelling dam over de inhoud. Een reactie van Thomas Poell was dat je de ‘vaagheid’ van een stelling juist kon gebruiken om het debat naar jouw hand te zetten. Helaas gebeurde dit niet tijdens dit debat. Een tweede punt waardoor het debat niet soepel verliep was de vorm.
De keuze om mensen te laten zitten had een passieve houding tot gevolg en nodigde niet uit om actief deel te nemen aan het debat. De drempel was voor een grote groep te hoog. Een laatste punt waardoor het debat zijn dynamiek miste, was naar mijn mening dat we al drie stellingen hadden behandeld en het overgrote deel van de groep ‘uitgedebatteerd’ was geraakt. De rol van de voorzitters was in eerste instantie goed, alleen was de plaats waar zij zich bevonden in het lokaal achteraf minder strategisch dan we aanvankelijk dachten. Doordat zij zich half achter de debatterende groep bevonden, vielen zij niet echt op en konden zij hun rol van voorzitters niet optimaal beoefenen.
Conclusie
Op meerdere punten zouden we het volgende keer anders doen. Zo zou ik een staande vorm prefereren boven een zittende vorm. Ook zou ik een stelling poneren die minder interpretabel was, waardoor er meer op de inhoud zou worden ingegaan en niet op de vorm. De inzet van de voorzitters vond ik prima, alleen stond hun tafel misschien niet op een strategische plaats in het lokaal. Beter is het om de voorzitters de volgende keer een centrale plaats te geven. Tot slot wil ik graag nog even benadrukken dat het in eerste instantie heel simpel lijkt om een debat voor te zitten, dit blijkt in de praktijk echter toch behoorlijk tegen te vallen. Een leerzame ervaring dus!

Dit is het commentaar dat ik heb gegeven op de weblog van Jan Zoutendijk
Synopsis ‘Gaming the system What higher education can learn from multiplayer online worlds’ (Herz)
Bronnen:
De visie van Simons op de rol die een game kan spelen binnen de studie, vertoont overeenkomsten met de visie van John Huizinga. Hij ziet de game als een essentiële, centrale factor in onze samenleving. Zowel Simons, als Huizinga zien in de game een medium dat problemen in de samenleving kan oplossen en een centrale positie kan innemen. Eén van de centrale discussies die Lister et al. in hun boek 'New Media a critical introduction' beschrijven is het debat omtrent de rol van de game in de samenleving. Volgens de schrijvers kan gaming een belangrijke rol spelen bij het leerproces. Deze visie sluit aan op de positie die Simons aanneemt in deze kwestie.

Dit is het commentaar dat ik heb gegeven op de weblog van Marlon Wichen: