De film 'Twelve angry men' van Sidney Lumet (1924) beschrijft het verhaal van twaalf juryleden die moeten beslissen over het vonnis van een jongen die zijn vader vermoord zou hebben. Elf van de twaalf mannen is er van overtuigd dat de jongen schuldig is. Slechts één jurylid twijfelt en besluit de feiten nog eens naast elkaar te leggen. Tijdens de voortgang van het debat laaien de emoties hoog op en wordt duidelijk dat ook de persoonlijke achtergronden van de juryleden een belangrijke rol spelen.
Ik heb er voor gekozen om ‘de man met de hoed’, jurylid nummer 7, te analyseren. Wat aan het begin van de film gelijk opvalt is dat de man eigenlijk liever niet wil deelnemen aan het debat. Hij is bang dat hij te laat komt voor een honkbalwedstrijd en zou dan ook het liefst gelijk naar huis gaan. Deze houding typeert hem gedurende het hele debat. Zijn ongeduld uit zich in het voortdurend opstaan en rondjes lopen door de kamer, zijn jasje aan en uit doen, zijn neus snuiten en op zijn horloge kijken. Naast ongeduldig komt de man ook ongeïnteresseerd over. Als de andere debatleden hem naar zijn mening vragen, wendt hij zijn blik af en draait zich licht weg van de tafel en wanneer er een ander jurylid praat, zit hij onderuitgezakt en laat hij zijn ellebogen rusten op de tafel en legt hij zijn hoofd in zijn handen. Als het einde van het debat nadert, begint hij zelfs grapjes te maken en fluit hij liedjes, tot grote irritatie van de overige juryleden.
Ik heb er voor gekozen om ‘de man met de hoed’, jurylid nummer 7, te analyseren. Wat aan het begin van de film gelijk opvalt is dat de man eigenlijk liever niet wil deelnemen aan het debat. Hij is bang dat hij te laat komt voor een honkbalwedstrijd en zou dan ook het liefst gelijk naar huis gaan. Deze houding typeert hem gedurende het hele debat. Zijn ongeduld uit zich in het voortdurend opstaan en rondjes lopen door de kamer, zijn jasje aan en uit doen, zijn neus snuiten en op zijn horloge kijken. Naast ongeduldig komt de man ook ongeïnteresseerd over. Als de andere debatleden hem naar zijn mening vragen, wendt hij zijn blik af en draait zich licht weg van de tafel en wanneer er een ander jurylid praat, zit hij onderuitgezakt en laat hij zijn ellebogen rusten op de tafel en legt hij zijn hoofd in zijn handen. Als het einde van het debat nadert, begint hij zelfs grapjes te maken en fluit hij liedjes, tot grote irritatie van de overige juryleden.
Bron: Twelve angry men. Reg. Lumet, S., Scen. Rose, R., Act. Balsam, M. Fiedler, J., Cobb, L. en eventuele andere relevante namen. Orion Nova Productions, 1957
Geen opmerkingen:
Een reactie posten